โรงสีข้าวชุมชนอ่างตะแบก ให้มากกว่าข้าวสารไว้กินกันในหมู่บ้าน
ของรัฐบาล โครงการ SML จัดหามาเพื่อชาวอ่างตะแบก
ตั้งแต่ปี 2549 10 ปีมาแล้ว เครื่องสีข้าวเครื่องนี้
สร้างประโยชน์อื่นยังไง
ผลจากการทำบันทึก และทำบัญชีการดำเนินงานโรงสีข้าว
Ü ได้ข้าวเพื่อบริโภคในครัวเรือนราคาถูกมากกกก...
เพราะอะไร.....
ก็ครัวเรือนในหมู่บ้านปลูกข้าวเอง
โรงสีข้าวในท้องถิ่น
ลดภาระการเดินทาง ไม่ผ่านพ่อค้าโรงสีข้าวธุรกิจ ได้รำข้าว แกลบ
ปลายข้าว สามารถแยกไว้ใช้ประโยชน์ต่อได้อีก หากใช้โรงสีข้าวอื่น
ผลพลอยได้เหล่านั้น ก็ยังคงอยู่กับโรงสี ไม่ได้ประโยชน์กลับชุมชนและครัวเรือนที่เอาข้าวไปสี เสียหาย
ตามบัญชีที่ทำไว้ รำและปลายข้าว ถังละ 7 บาท
ลดภาระการเดินทาง ไม่ผ่านพ่อค้าโรงสีข้าวธุรกิจ ได้รำข้าว แกลบ
ปลายข้าว สามารถแยกไว้ใช้ประโยชน์ต่อได้อีก หากใช้โรงสีข้าวอื่น
ผลพลอยได้เหล่านั้น ก็ยังคงอยู่กับโรงสี ไม่ได้ประโยชน์กลับชุมชนและครัวเรือนที่เอาข้าวไปสี เสียหาย
ตามบัญชีที่ทำไว้ รำและปลายข้าว ถังละ 7 บาท
Ü ปรับเปลี่ยนพันธุ์ข้าวปลูก
เพราะสีข้าวกินเองชาวอ่างตะแบก จึงรู้ว่าผลผลิตจากการสีข้าว
ทำให้เกิดการเรียนรู้ ข้าวบางสายพันธุ์ เมื่อปลูกแล้วผลผลิตน้อย หรือผลผลิตมีคุณภาพต่ำ การคัดเลือกพันธุ์ข้าวที่เหมาะสม
ส่งผลต่อคุณภาพการสีข้าว และคุณภาพของข้าวสาร
และทำให้เพียงพอต่อการบริโภคในครัวเรือน/ชุมชน
Ü ปริมาณข้าวที่ได้จากโรงสีข้าวไม่พอกินสำหรับคนทั้งหมู่บ้าน ตลอดปี
เพราะโรงสีข้าวชุมชนแห่งนี้ ทำให้ชุมชน
ครัวเรือนชาวอ่างตะแบก
วิเคราะห์วางแผนการผลิตข้าว
โดยความร่วมมือของชาวบ้านและคณะกรรมการโรงสีข้าว การทำงานด้วยความซื่อสัตย์ สุจริต
มุ่งประโยชน์ของส่วนรวมเป็นหลัก
ทำให้ชุมชนเข้มแข็ง พึ่งตนเองได้ อย่างยั่งยืน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น